Clarens

Vrijdagochtend had Meneer Kleynhans, onze docent, ons uitgenodigd om het oorlogsmuseum te bezoeken. Na een rondleiding haalde hij uit zijn auto een picknickmand. Zijn vrouw had een ‘verrassinkie’ meegegeven. Zo genoten we van enkele Zuid-Afrikaanse delicatessen in de mooie tuin van het museum.

Voor de namiddag had ik bij ZPR ‘verlof’ gevraagd, zodat we tegen 2u richting Clarens konden vertrekken. Mijn vrees voor de rijkwaliteiten van Jan bleken terecht toen hij voor het rode licht tegen de auto voor ons reed. Gelukkig bleef de schade beperkt (een gebroken nummerplaat voor ons en een bluts voor de vrouw) en waren we verzekerd voor dit alles. Toen we tegen de avond aankwamen op de plaats van bestemming zochten we een slaapplaats. Zo vonden we een tof plekje waar we een kamer kregen met 7 stapelbedden, allen gezellig samen: net scoutsweekend!

De volgende dag trokken we naar het Royal Natal National Park.
We waren de kaart aan het bestuderen toen we zagen dat een aap onze auto aan het vandaliseren was. Gelukkig bleef wederom de schade beperkt!

Een tocht door de bergen zou ons naar een van de hoogste watervallen ter wereld leiden.
En wat voor een toch!!! 3 uur stappen in de Zuid-Afrikaanse zon, berg op, berg af, de rivier oversteken, een ladder op, een rots die voorzien was van ijzeren pinnen beklimmen, nog eens de rivier oversteken,… Ik was kapot toen we eindelijk de waterval zagen! Moet bekennen dat ik iets meer van deze beruchte waterval had verwacht: je kon de smalle waterstraal enkel vanuit de verte zien, maar hoog was ze wél! Dan moesten we natuurlijk nog terug. Iedereen moest het park uit voor 6u (tegen 7u wordt het hier al stilaan donker). Dus doorstappen was de boodschap...

We waren al bijna een uur terug naar Clarens aan het rijden, toen Marc bedacht dat hij zijn gsm op het dak van de auto had laten liggen. Gevolg: terug naar het park, een hele avond in de auto met gevaarlijke Jan achter het stuur, geen gsm meer te vinden, en alle restaurantjes die gesloten waren toen we tegen 11uur in het dorp aankwamen.

Op zondag werd ik uit bed gezet door Tom die een kat dat kamer had ingestuurd. Fit en monter (en stijf van de vorige dag) bezochten we ‘the Basotho village’, een beetje het lokale Bokrijk. Hier kregen we ook het traditionele bier te drinken: leek wel een mengeling van appelsiensap en bier. Niet héél vies, maar ik verkies toch nog steeds een Stella!
In de namiddag reden we een berg op, waar we onze auto op de parking lieten staan en te voet verder trokken. Wauw, ik denk dat ik zowat de mooiste plek op aarde gezien heb! Hoog in de bergen, een prachtig uitzicht, haren in de wind en een zalige stilte.

Tijdens de lange rit terug naar Bloem zagen we rondom ons de hele tijd prachtige bliksemflitsen. Helemaal zoals in de film: van de lucht tot op de grond, met wel 7 vertakkingen! Toen ik ’s avonds in m’n bedje lag had het onweer ons bereikt, en onweer is hier echt wel ON-weer…

(Foto’s staan op Flickr, helaas tonen ze nog niet half hoe mooi het er in werkelijkheid uitzag)